محمد جعفر بن محمد علي بن محمد باقر الوحيد البهبهاني

فضايح الصوفيه 139

فضايح الصوفيه ( بضميمهء تنبيه الغافلين وايقاظ الراقدين ) ( فارسى )

بدانكه ! بسيار هستندكه مطلقا اعتقادبه وجود حضرت اللَّه تعالى - عزّ شأنه - ندارند ، وتصوّف را گريزگاه خود ساخته‌اند ، و علامت ايشان آن است كه با سادات وعلماى دين عداوت دارند ، وبسيار باشد كه با ايشان بىمحابا اظهار دشمنى كنند ، مگر با عالمى يا سيّدى دشمن نباشند كه از براى دنيا ، يا از روى نادانى ، يا به سبب غوايت واغواى ايشان ، طريقهء حلّاجيّه پيش گرفته باشند ، چنان كه گذشت . و از جمله دلايل بر الحاد ايشان يكى آن است كه : با آنكه در پناه اسلام گريخته‌اند ، ونام مسلمانى برخود بسته‌اند ، و خواندن قرآن و ذكر حضرت يزدان واسطهء فريب دادن مردمان ساخته‌اند مخالفت قرآن وحديث را دين خود گردانيده‌اند ، وبدعت‌ها كه‌اختيار نموده‌اند اصرار مىورزند ، و در شروع در طريقت كه مخالفت تمام با دين حضرت سيّد المرسلين صلّى اللَّه عليه وآله وسلّم دارد سعى بليغ مىنمايند . ديگر : شيعه بايد به اين كه فلان شيخ ، يا فلان ملّا از متأخّرين چنين گفته ، يا چنين نوشته گول نخورد ، و بداند كه ايشان فريب سنيّان خورده‌اند ، و از اين معنى غافل نشود كه غلط بر همه كس رواست غير از ائمهء معصومين عليهم السلام ، وپيشتر گذشت كه يك تن نمىتوان يافت از قدماى علماى شيعه كه اشاره به خوبى اين طايفه كرده باشد ، و به